Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak wygląda prawdziwy e-sportowiec? Albo gdzie zaciera się granica między e-sportowcem a molem komputerowym, tudzież w bardziej popularniej wersji noł lajfem? Otóż w ostatnim czasie miałem okazję odwiedzić mojego kolegę, notabene poznanego przez sieć podczas wspólnej gry w Call of Duty:UO (imiona czy nika nie zdradzam bo nie wypada, chociaż ta osoba i tak nie czyta portali e-sportowych). Widok jaki zastałem natchnął mnie do napisania tych słów.

 Zacznijmy od tego, kto sylwestra (mowa tu o 2006/07) spędza w domu, przed ekranem komputera oddając się swojej ulubionej rozrywce (czyt. grze PC) wraz z kilkoma innymi wirtualnymi kolegami? Mnie również to dziwi, ale są takie osoby i bohater mojej opowieści do tej jakże barwnej grupy należy. Kilka miesięcy temu wraz z kumplem odwiedziliśmy feralnego osobnika żeby pożyczyć jakąś płytę czy mp3 – nie pamiętam. W każdym razie sytuacja taka. Piątkowy wieczór, młody chłopak mimo, iż byliśmy nie zapowiadaliśmy swojej wizyty był w domu – grał w jakąś gierkę. Szybko załatwiliśmy naszą sprawę i wdaliśmy się w gadkę. Oczywiście o grach. Usłyszeliśmy niemal esej o nowościach na rynku, o pozycjach, które grzechem byłoby ominąć, a także dłuższy akapit o ostatnich wynikach w trybie multiplayer. Nie trzeba było być Einsteinem, aby zorientować się po chwili, że nasz kolega, poza światem gier nie ma zbyt kolorowego życia.

 Nieco później usłyszałem o nim kilka ciekawych historii, z których jedna spodobała mi się najbardziej. Chłopak ten o dziwo miał kiedyś dziewczynę, podobno całkiem ładną. Niestety szybko z nim zerwała z prostego powodu – nuda. Nasz bohater przyprowadzał swoją kobietę do mieszkania i co robił aby urozmaicić sobie i jej ciągłość życia? Siadał do kompa, odpalał jakąś gierkę, a partnerka w tym czasie układała sobie bierki bądź zajmowała się czymś równie podniecającym.

 Oczywiście, każdy sam sobie wybiera drogę jaką chce podążać, lecz w moim przekonaniu, jeśli czyjeś ambicje nie sięgają dalej niż do przejścia programu w popularnej gierce w możliwie jak najszybszym czasie, i „zaliczeniu” wszystkich najciekawszych tytułów wchodzących na rynek to chyba coś jest nie tak.

  Osobę o której mowa w tym tekście dobrze podsumował mój znajomy. Dowiedziawszy się o sposobie życia tegoż kumpla, w odpowiedzi na moją zdziwioną minę usłyszałem „Co się czepiasz? E-sportowiec!”   

No właśnie, a jak Wy byście to nazwali? E-sportowiec czy noł lajf?

Ad1. Chłopak przynajmniej nie szkodzi gospodarce bo wszystkie pozycje w jakie pogrywa są oryginalne, a nie ściągnięte z Internetu.    
Ad2. Opowieść w 100% z życia wzięta!